კლასი 1: კუნთოვანი მუშაობის ენერგეტიკული უზრუნველყოფის ოპტიმიზაცია

 

მიტოქონდრიული მემბრანების ფოსფოლიპიდური შემადგენლობა
ქოლინი (Choline), ციტიკოლინი (CDP-choline), ალფა-GPC (α-glycerylphosphorylcholine),
ლეციტინი, ფოსფოლიპიდური კონცენტრატები (PC-rich complexes),
ომეგა-3 პოლიუჯერი ცხიმმჟავები (EPA, DHA), ლინოლეინის მჟავა.

(სტრუქტურული ენერგეტიკული ერგოგენულობის მოდელი)

1. ფიზიოლოგიური დონე

უჯრედული და ქვეუჯრედული დონე, მიტოქონდრიების შიდა მემბრანის სტრუქტურული ორგანიზაციის ფარგლებში.


2. ძირითადი მექანიზმი

მიტოქონდრიების შიდა მემბრანის ფოსფოლიპიდური შემადგენლობა განსაზღვრავს:

ერგოგენული ეფექტი ამ შემთხვევაში უკავშირდება ენერგეტიკული პროცესების სტრუქტურულ ოპტიმიზაციას, და არა სუბსტრატების მიწოდების ან ფერმენტული აქტივობის უშუალო ზრდას.


3. ერგოგენული ეფექტის რეალიზაციის პირობები

სტრუქტურული ენერგეტიკული ეფექტი ფორმირდება:

მოკლეხნიანი ან ერთჯერადი ჩარევისას უშუალო ერგოგენული ეფექტი არ ვლინდება.


4. ერგოგენული ეფექტის ხასიათი და ზღვარი

ფოსფოლიპიდური შემადგენლობის ოპტიმიზაცია:

ეფექტი ხასიათდება როგორც დაბალი ამპლიტუდის, მაგრამ სისტემურად მნიშვნელოვანი, განსაკუთრებით გამძლეობაზე ორიენტირებული დატვირთვებისას.


5. რეგულატორული შეზღუდვები და პოტენციური რისკები

სტრუქტურული ენერგეტიკული ერგოგენულობა შეზღუდულია:

პირდაპირი ჩარევის მცდელობები შეიძლება იწვევდეს მემბრანული ფუნქციის დისბალანსს, რაც ეწინააღმდეგება ფიზიოლოგიური რეგულაციის პრინციპებს.


6. მაგალითის მეთოდოლოგიური სტატუსი

მიტოქონდრიული მემბრანების ფოსფოლიპიდური შემადგენლობა განიხილება როგორც კონცეპტუალური, სტრუქტურული ერგოგენულობის მოდელი, რადგან:


7. მოკლე შემაჯამებელი რეზიუმე

მიტოქონდრიული მემბრანების ფოსფოლიპიდური შემადგენლობა წარმოადგენს ერგოგენულობის სტრუქტურულ მოდელს, რომლის ფარგლებში ენერგეტიკული ეფექტიანობა განისაზღვრება სისტემის ორგანიზაციით, და არა ენერგიის მიწოდების ან სტიმულაციის გზით.