კლასი 1: კუნთოვანი მუშაობის ენერგეტიკული უზრუნველყოფის ოპტიმიზაცია
(ფოსფატური დონორები ენერგეტიკული უზრუნველყოფის კონტექსტში)
ძირითადად უჯრედული და სისტემური დონე, ენერგეტიკული მეტაბოლიზმისა და ფოსფატური ბუფერული სისტემების მონაწილეობით.
ფოსფატური დონორები უზრუნველყოფენ არაორგანული ფოსფატის (Pi) ხელმისაწვდომობის ზრდას, რაც მნიშვნელოვანია:
ოქსიდაციური ფოსფორილაციის პროცესებისთვის;
ადენოზინტრიფოსფატის (ატფ) სინთეზის ეფექტიანობისთვის;
ფოსფატურ ბუფერულ სისტემაში მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის შენარჩუნებისთვის.
ერგოგენული ეფექტი დაკავშირებულია ენერგეტიკული პროცესების ოპტიმიზაციასთან, და არა მათი დაჩქარების ხელოვნურ სტიმულაციასთან.
ეფექტი გამოვლინდება ძირითადად:
ხანგრძლივი ან სუბმაქსიმალური დატვირთვების დროს;
პირობებში, სადაც ლიმიტირებელი ფაქტორია ოქსიდაციური ენერგეტიკის ეფექტიანობა;
ორგანიზმის ფოსფატური სტატუსის არასრულყოფილების ან მაღალი მოთხოვნის ფონზე.
მოკლეხნიანი, მაქსიმალური სიმძლავრის დატვირთვებზე ეფექტი გამოხატული არ არის.
ფოსფატური დონორები:
არ ზრდიან კუნთის ძალის ან სიმძლავრის პიკურ მაჩვენებლებს,
თუმცა ხელს უწყობენ ენერგეტიკული სტაბილურობის შენარჩუნებას ხანგრძლივი მუშაობისას.
ერგოგენული ეფექტი ზომიერია და მკაცრად დამოკიდებულია დატვირთვის ტიპსა და ფიზიოლოგიურ კონტექსტზე.
ფიზიოლოგიური კონტექსტის იგნორირების შემთხვევაში შესაძლებელია:
ელექტროლიტური და მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის დარღვევა;
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის არასასურველი რეაქციები;
ენერგეტიკული პროცესების რეგულაციის დისჰარმონიზაცია სისტემურ დონეზე.
ერგოგენული ეფექტი არ არის დამოუკიდებელი და არ ცვლის ენერგეტიკული სისტემების ფუნდამენტურ შესაძლებლობებს.
ნატრიუმის ფოსფატები განიხილება როგორც მოდელური ერგოგენული მაგალითი, რადგან:
ისინი არ მოქმედებენ ნეირორეგულაციაზე ან სტიმულაციაზე;
ნათლად აჩვენებენ ენერგეტიკული მხარდაჭერის სუბსტრატულ და ბუფერულ ასპექტს;
წარმოადგენენ კარგ კონტრასტს კრეატინთან, რომელიც მოქმედებს სხვა ენერგეტიკულ დონეზე.
ფოსფატური დონორები წარმოადგენენ ერგოგენული მხარდაჭერის მოდელს, რომელიც ეფუძნება ენერგეტიკული პროცესების სტაბილიზაციასა და ეფექტიანობის შენარჩუნებას, და არა ძალის ან სიმძლავრის ხელოვნურ ზრდას.